Tuesday, November 19, 2013
Badly Need A Break Right Now!
Friday, February 15, 2008
Pagpapaalam
Nakatanggap ako kanina nang text message from a friend asking "kung ikaw ang nasa posisyon ko, paano mo sasabihin sa magulang mo na nais mo ng bumukod at bumuo ng sariling pamilya?"
Bigla akong napag-isip.. At my age i think legal naman na para sa mga ganoong desisyon. Though I don't really see myself in that position in the near future. But kung ako darating sa ganong sitwasyon. I know it will not be easy. Mahirap sabihin sa magulang ko na iiwan ko na sila dahil mahalaga sakin ang pamilya ko, but still I know my parents will understand kaya hindi magiging sobrang mahirap ang pagpapaalam. For sure they will be happy and proud for me coz im taking new responsibility. For me parents should be happy with every new stages of their children's life. Every parents want to see how each of their child grows. And building our own family is part of growing.
Hindi ko nga lubos maiisip, bakit may mga magulang na hirap tanggapin yung mga desisyong katulad nito. Bakit kailangan isipin na ang pag-aasawa ng kanilang mga anak ay pag-iwas sa responsibilidad sa pamilya? Para sakin hindi makatarungan na ipasa nang mga magulang ang kanilang responsibilidad sa anak. Dahil ang respondibilidad ng anak ay sa magiging anak o pamilya nito. Maaari parin namang tumulong ang mga anak kahit may sarili na itong pamilya. Hindi nangangahulugan na ang pagbukod at pag-buo ng sariling pamilya ay pagtalikod sa responsibilidad sa pamilyang kinagisnan. Ang pamilya ay pamilya parin, kahit pa magkaroon nang sariling pamilya ang mga myembro nito. Mas lumalaki lamang ang bilang na mga nagmamahalan at nagtutulungan. Hindi ba mas dapat ipagpasalamat nang mga magulang ang mga ganitong sitwasyon, dahil maipapakita ng kanilang mga anak ang mga aral na kanilang ipinamuhay mula sa mga magulang.
Monday, December 12, 2005
She's getting married!
One of my best friend is getting married. She’s my friend since high school. we’re classmate during second year and then she moved to other school because of financial reason. But we still keep in touch either through letter or phone. She’s always present during my birthday and other special occasions of my life. What ever happen she’s always there for me!
Now she’s taking a more challenging path of life. Married life... and soon as a mother. We all know it’s not easy but we also know she will be a good wife and mother. Maybe she’s too young for that kind of responsibility but she’s not too young to prove and show her capability. She is a young but tough person. Her faith will surely help her along the way of that road she’ll be taking. And as always we’re always here for her. No matter what! So in her new course we wish her happiness and strength to survive everything that will come her way!
Good luck to you and Best wishes!